Onze stad is in shock na de recente moord op een OMCW-medewerker tijdens de uitvoering van zijn job. Vele Gentenaars en ook niet-Gentenaars gaven op allerhande manieren uiting aan hun gevoelens van medeleven met het slachtoffer en diens familie en naasten, maar ook aan hun gevoelens van afschuw en verontwaardiging. De verbijstering en verslagenheid is groot bij de OCMW-collega’s, maar ook bij vele andere mensen met een job in openbare dienst, bij de stad, bij de hulpdiensten, in de zorg- en welzijnssector, bij een vervoersmaatschappij, enz.
De moord is een uitzonderlijke tragedie, maar staat tegelijk niet alleen. Dit is geen geïsoleerd feit: er is een trend van toenemende agressie – zowel verbaal als fysiek – tegen mensen in openbare functies, tegen hulp- en zorgverleners. Dat is geen Gentse kwestie, maar een Vlaanderen-brede problematiek. Een ACV-studie uit 2023 leert dat 28% van het overheidspersoneel op de verschillende bestuurlijke niveaus in aanraking komt met fysiek geweld. De recentste welzijnsenquête (2024) bij onze eigen organisatie geeft aan dat 24,8% van de medewerkers te maken krijgt met ‘lastig of agressief gedrag’.
Alle overheden zijn zich bewust van het probleem. De thematiek kwam al herhaaldelijk aan bod tijdens debatten in het Vlaamse en federale parlement, en nultolerantie tegenover agressie en geweld staan ingeschreven in zowel het Vlaamse als federale regeerakkoord. Binnen onze eigen stadsorganisatie is al vele jaren een agressieprotocol van kracht, dat in 2020 nog werd aangescherpt met het concept nultolerantie. In opvolging van de jongste, al vermelde welzijnsenquête is er ook herwerking van dat agressieprotocol lopende, op maat van de verschillende departementen en diensten. Daarnaast zijn er o.a. ook vormingen over hoe om te gaan met agressie.
OCMW-medewerkers en andere hulp- en zorgverleners of welzijnswerkers komen vaak in contact met mensen met complexe problematieken. Dat is eigen aan de job en het is meer dan ooit duidelijk dat dit zeer ernstige risico’s kan inhouden. Collega’s die in het BCSD zetelen of gezeteld hebben, zullen dit kunnen beamen. In de berichtgeving in de nasleep van de vreselijke feiten getuigden mensen met vergelijkbare jobs over hoe onveilig ze zich wel vaker voelen bij de uitoefening van hun job. Ook de vakbonden toonden grote bezorgdheid en riepen op tot overleg en extra maatregelen om medewerkers te beschermen. Het OCMW van Nieuwpoort nam sindsdien bijvoorbeeld als maatregel om medewerkers een mobiel noodsysteem onder de vorm van een smartwatch mee te geven.
Ik wil tegelijk benadrukken: niet alles kan voorkomen worden, hoeveel garanties we ook proberen inbouwen. Dit is hier ook geen kwestie van een steen werpen in welke richting dan ook, maar wel van in alle sereniteit een debat voeren over wat zich in onze stad heeft voorgedaan. Net zoals dat het geval was na de tragische moord op de jonge Raul of toen er dodelijke slachtoffers te betreuren waren ten gevolge van de storm Ciarán. Als ik naar mijn eigen omgeving kijk, dan denk ik dat hier een nood aan bestaat en dat dit zinvol is.
1. Kan de schepen toelichten welke opvolging er wordt gegeven aan deze tragische feiten met het oog op het maximaal beschermen van onze OCMW- en andere medewerkers? Welk overleg was hierover tot nog toe met de vakbonden en wat zijn hiervan de resultaten? Komen er extra maatregelen, zoals bijvoorbeeld nu in Nieuwpoort het geval is?
2. Hoe werden en worden collega’s en medewerkers die hier nood aan hebben opgevangen en begeleid? Welke steun wordt er aangeboden?
3. Hoe loopt de evaluatie/herwerking van de agressieprotocollen naar aanleiding van de welzijnsenquête?
Het antwoord op de vraag kan nagekeken worden via deze link: Raadpleegomgeving - Open Data - Agendapunt
wo 03/09/2025 - 12:23